Οι μνήμες: Αγωγιάτη, Ζευγά, Λιτριβάρη

Οι μνήμες: Αγωγιάτη, Ζευγά, Λιτριβάρη

Οι μνήμες: Αγωγιάτη, Ζευγά, Λιτριβάρη

 
Ηλίας Κασιδάκος - Κώστας Καλαποθαράκος
 
Μιλάμε με τους χαρακτηριστικους εκπρόσωπους των παλιών ταξιτζήδων και λιτριβαραίων. Τον Κώστα Καλαποθαράκο και τον Ηλία Κασιδάκο από την Αρεόπολη.
Ηλίας Κασιδάκος
• Ο μπάρμπα Ηλίας Κασιδάκος, 46 χρόνια αγωγιάτης, ζευγάς, λιτριβάρης, μας εξιστορεί:
Από τα 14 μου χρόνια, μπήκα λιτριβάρης στο ελαιοτριβείο του Τσοτάκου στη Γέρμα. Κουβαλούσαμε τις ελιές με γαϊδούρια. Οι χρονιές της κατοχής ήταν δύσκολες, δουλεύαμε για το φαΐ και για λάδι, τότε που το ψωμί το φτιάχναμε από τα βελανίδια. Τα βράζαμε και τα κάναμε ψωμί.
 
Ζωοπανήγυρη στην Αρεόπολη. Δεκαετία ‘50.
Φωτ.: Συλλογή του Κώστα Δρογκάρη
 
Ο μπάρμπα Ηλίας πήγε στρατιώτης στην Κορέα το 1949-50 και όταν απολύθηκε έγινε αγωγιάτης λιτριβάρης και ζευγάς, μέχρι το 1980.
Σαν αγωγιάτης είχε 7 μουλάρια, κουβαλούσε τα εμπορεύματα από το Λιμένι που έρχονταν από την Καλαμάτα, των εμπόρων Σαμπατακάκη Γεώργιου συμβολαιογράφου, Στέφανου και Κυριάκη Σαμπατακάκη που τροφοδοτούσαν με αλεύρι, υφάσματα και αποικιακά προϊόντα τη Μάνη.
Λιτριβάρης. Με τα 7 μουλάρια έπρεπε να κουβαλήσεις τις ελιές βρέξει-χιονίσει και έπαιρνα 5000 οκάδες λάδι τη χρονιά. Μετά από κάθε λαδιά, πήγαινα τα μουλάρια στο πανηγύρι και τα πουλούσα σε ξυλοκόπους για να τραβάνε τους κορμούς των δένδρων από τα δάση. Το Λιτριβείο ήταν από του Αγίου Δημητρίου έως Φεβρουάριο - Μάρτιο.
Δεν σταμάταγε η δουλειά βρέξει-χιονίσει. Είναι μια περίοδος που ο εργάτης δεν μπορεί να καθίσει καθόλου. Δούλευαν στα λιθάρια που τα γύριζαν τα μουλάρια 3-4 ώρες και κατόπιν άλλα μουλάρια. Δε σταμάταγε καθόλου, μόνο αν χαλούσε. Κοιμόντουσαν στα λιοκόκια. Φαΐ φέρνανε οι νοικοκυραίοι. Τα πρώτα χρόνια, μετά το ‘55 δεν έφερναν. Η πληρωμή ήταν αποκοπή 4000-5000 οκάδες το χρόνο.
Ζευγάς-όργωμα. Εγώ, μαζί με το μακαρίτη τον Ηλία τον Μαυροειδάκο, οργώναμε από το Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, τα περιβόλια της Μάνης. Κάβαλο, Πύργο, Κότρωνα, Λάγια. Στα αμπέλια στον Κάβαλο, βάλαμε ένα μουλάρι με ένα υνί και το μουλάρι καβάλαγε το αμπέλι (κούρβουλο) και δεν το έσπαγε.
Αλώνισμα τον Ιούνιο-Ιούλιο. Με 2-4 μουλάρια βγάζαμε 2 αλωνιές. Τα μουλάρια ήταν καλικωμένα μπρος-πίσω. Τα μπροστινά συμπαγή, με πλάκα πέταλο, τα πίσω γερμανικά με νυχάκι να κρατάει στο χώμα.
Μούστος. Το Σεπτέμβρη με τουλούμια, κουβαλούσαμε το μούστο από τον Κάβαλο στις ταβέρνες της Αρεόπολης, στον Πέτρο Μπαθρέλο, στον Πιερράκη, στο Γιάννη τον Ξιφαρά, Φιρφιρή, Φουρναράκο Κούλη.
Τον Αύγουστο του Σωτήρος 6 Αυγούστου, γινόταν Ζωοπανήγυρι στην Αρεόπολη. Επίσης, πηγαίναμε στα πανηγύρια στην Τρίπολη, στο Μυστρά, στη Σκάλα, το Γύθειο, Νησί Καλαμάτας, στη Θουρία, Μελιγαλά και αγοράζαμε και πουλούσαμε τα ζώα. Ο μπάρμπας Ηλίας είναι 85 χρόνια και καλά κρατεί!
 
 
Κώστας Καλαποθαράκος
Μιλάω με τον αδερφό τον Κώστα, που από μικρός δούλευε για να βοηθήσει και εμάς τους μικρούς, μαζί με τα βόδια και τα πρόβατα που είχαμε.
Δούλεψε αγωγιάτης και λιτριβάρης και θυμάται!
Εκείνη την εποχή αγωγιάτες (ταξιτζήδες και μεταφορείς) ήταν ο Στέφανος Πιερρακάκης, ο Μήτσος ο Ξεπαπαδάκης, ο Κώστας ο Καλαποθαράκος, ο Τζιμής ο Παναγιώτης, ο Νιαρχάκος, η Αρετή η Καλοπαιδίτσα που είχε δύο μουλάρια, ο Παναγής ο Στρατάκος.
Πριν τον πόλεμο, ήταν όχι μόνο αγωγιάτες αλλά και μετέφεραν το ταχυδρομείο, ο Νικόλας και ο Ηλίας Χρυσικάκης από το Γύθειο στο Ταίναρο. Επίσης, αγωγιάτες Ρουφουνάς Κυριάκος, Παναγιώτης Χαφτάκος από τη Μίνα, Βουνισέας Νίκος κουβαλούσε άμμο από την Τσίπα. Ρεμπάκος Νίκος, Στρατής Κρυάλης. Επίσης Ορφανάκος από τον Πύργο. Είχε επίσης και η Πετρουλίνα ένα μουλάρι που κουβαλούσε πράγματα από το Λιμένι στην Αρεόπολη.
Η δουλειά του αγωγιάτη ήταν για όλες τις μεταφορές. Λάδι, προϊόντα, ανθρώπους (γιατρούς, δασκάλους κ.λπ.), πεθαμένους για τη Μέσα Μάνη που τους έφερναν πάνω στη σχάρα του λεωφορείου.
Επίσης, υπήρχαν και φορτοεκφορτωτές από τις βενζίνες που έφερναν σε μαούνες ο Στάθης ο Στρατάκος, οι Γιανναριάνοι, ο Μαυροειδάκος.
Οι βενζίνες, που έφερναν τα πράγματα από την Καλαμάτα 2 φορές την εβδομάδα ήταν των Κυρικιάνου, Κατσάκου και Λεβή.
Για την εργασία του αγωγιάτη πληρώναμε φόρο τότε στον Έφορο Δημήτρη Τριανταφυλλόπουλο και στον ταμία Αλουμανή ή Θανάση Κουράκο, 10 δρχ. το χρόνο.
Ο μπάρμπα Κώστας ήταν Λιτριβάρης και αγωγιάτης 33 χρόνια. Τώρα είναι 86 χρονών και δεν το βάζει κάτω.
 
Ν.ΚΑΛΑΠΟΘΑΡΑΚΟΣ

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.