Συνεντεύξεις με παλιούς Γυθειάτες: Σπύρος Πετάκος

Συνεντεύξεις με παλιούς Γυθειάτες

(Η συνέντευξη ελήφθη από τον Νίκο Καλαποθαράκο το 2011)

Μιλάμε με το μπάρμπα Σπύρο Πετάκο γνωστό σε όλους για την περίφημη ταβέρνα του δίπλα στο παλιό γήπεδο του Γυθείου η οποία δυστυχώς πλέον έχει κλείσει! Αντίθετος στο κάθε ρεύμα ανθρώπων και κυκλοφορίας, ευχάριστος, Αριστοφανικός, σκωπτικός, δηκτικός και αισιόδοξος μια αγκαλιά και αγάπη για τον άνθρωπο!

Διανύει τα 85 χρόνια του, τον συναντήσαμε πολλές φορές της ημέρας με το τρίκυκλο ποδήλατό του να πηγαίνει αντίθετος στο ρεύμα και μας λέει: Πηγαίνω έτσι για να μη μου τη φέρουν από .... πίσω άνθρωποι και αυτοκίνητα!

O μπάρμπα Σπύρος μας ξεδιπλώνει το κουβάρι της ζωής του, όλο αγώνα και δημιουργία. Από μικρό παιδί έκανε όλες τις δουλειές, πούλαγε εφημερίδες στα χωριά, ψιλικά στους κρατούμενους των φυλακών, φιστίκια στο σινεμά κ.ά. Θυμάται πως στο γυμνάσιο πήγαινε κουρασμένος και του είπε ο γυμνασιάρχης που ήταν συντηρητικός: Πετάκο, να σπουδάσεις και να πας στο Πανεπιστήμιο, δε θα βρεις δουλειά γιατί είσαι αριστερός, ανέπτυξε ένα επάγγελμα, είσαι έξυπνος και θα προοδεύσεις.

• Τι θυμάσαι από τις καλές μέρες του Γυθείου μπάρμπα Σπύρο;

Πρώτα απ’ όλα είχε κουλτούρα το Γύθειο, είχε αριστοκρατία και φτώχεια. Ήταν ξυπόλυτοι και οι Παριζιάνοι που πήγαιναν και ντύνονταν στο Παρίσι. Στον Εμπορικό Σύλλογο με την πολυτελή αίθουσα, πήγαιναν μόνο μετρημένοι άνθρωποι. Αυτά πριν τον πόλεμο. Είχε μεγάλη γεωργική και εμπορική κίνηση με καράβια που έκαναν εξαγωγές – εισαγωγές, όχι μόνο από τη Λακωνία αλλά και την Αρκαδία, η εξαγωγές ήταν βελανίδια, βαμβάκι, λάδι, σύκα, καρύδια, αμύγδαλα και εισήγαν ζάχαρη, μακαρόνια κ.ά. Στο λιμάνι ήταν 6-7 καράβια για να ξεφορτωθούνε. Oι έμποροι ήταν πολύ σκληροί έως ότου δημιουργηθούν τα σωματεία.

Στο Εργατικό Κέντρο, με κύριο εκπρόσωπο τον πατέρα μου το Νίκο Πετάκο, ήταν οργανωμένοι. 4800 μέλη, που ήταν όλοι Μανιάτες, πρώτο σωματείο ήταν της θάλασσας, έμεινε πρόεδρος ο πατέρας μου, Nίκος Πετράκος, 25 χρόνια, έως τότε που τον σκοτώσανε.

Το Εργατικό Κέντρο είχε δημιουργήσει ταμείο ασφάλειας και κοινωνικής πρόνοιας για τους ασθενείς και τους φτωχούς, με υπεύθυνο τον πρόεδρο Νίκο Πετάκο, που δεχότανε πιέσεις από τους εμπόρους αλλά δεν μπορούσαν να τον ξηλώσουν γιατί είχε 3 μετάλλια στους πολέμους ‘12 και ‘13 και δεν μπορούν να του βάλουν την ταμπέλα του αριστερού, ήταν ο πατριώτης! Η οικονομική ζωή του Γυθείου σταμάτησε με τη δημιουργία του δρόμου από ξηρά.

Μετά τον πόλεμο, ο Εμφύλιος έφερε τη δυστυχία, ο εμφύλιος αποκάλυψε πολλές φορές τις προσωπικές διαφορές των ατόμων και οικογενειών.

Ένα πολύ καλό που έγινε στο Γύθειο ήταν η Μουσική! Πρέσβυς ήταν ο Ιταλός Μορέττι, ο οποίος δίδασκε μουσική όλα τα όργανα και είχε δημιουργήσει ορχήστρα κλασικής μουσικής. Η εξυπνάδα του Μορέττι ήταν να βάλει στην ορχήστρα παιδιά φτωχών και εργατικών οικογενειών οπότε μπήκε ο πολιτισμός στο λαό και αυτό γιατί τα πλουσιόπαιδα πήγαιναν στην Αθήνα ενώ τα φτωχά παιδιά μένανε και συντηρούσαν την ορχήστρα!

Η ευαισθησία και η πολιτική στάση του μπάρμπα Σπύρου

Μια ιδιαίτερη δουλειά που άρχισε από το 1950 ως συνέταιρος και το 1960 ιδιοκτήτης, ήταν ο κινηματογράφος. Είχε δύο σινεμά χειμερινό και καλοκαιρινό. Εδώ ξεδιπλώνονται οι αξίες του με την επιλογή των έργων και ευαισθητοποιούσε τον κόσμο. Είχε φέρει όλα τα καλά έργα, ινδικά, ελληνικά, ρώσικα, αμερικάνικα. Το δε χαρακτηριστικό ήταν πως ανέβασε το “O Χριστός ξανασταυρώνεται” του Καζαντζάκη. Το ενέκρινε η αστυνομία με την πονηριά του μπάρμπα Σπύρου ως χριστιανικό λέγοντας πως ήταν για τη ζωή του Χριστού. Όταν παιζόταν το έργο, ερχόντουσαν οι παππάδες και διαμαρτυρόντουσαν, τόσο περισσότερος κόσμος ερχόταν στο σινεμά και διήρκεσε η παράσταση πολλές ημέρες. Επίσης, επειδή το Γυθειάτικο κοινό ήταν φιλόμουσο με ανεβασμένη κουλτούρα, έφερνε ταινίες όλες τις όπερες, του Βέρντι, Τραβιάτα, Ναμπούκο, τη ζωή του καθώς και του Μότσαρτ, ο Κουρέας της Σεβίλλης, Αϊντα κ.λπ. Που απορούσαν οι Αθηναίοι όταν ερχόντουσαν.

Τελειώνοντας την ιστορική αφήγηση μας λέει: Η στέρηση και η προσπάθεια φτιάχνει ανθρώπους με Α κεφαλαίο αλλά πρέπει να αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους με τα ελαττώματά τους και τις φιλοδοξίες τους.

Τώρα τι λες για το Γύθειο σήμερα;

O δήμαρχος έχει δείξει μια πάρα πολύ καλή εικόνα. Αν προχωρήσει όπως τώρα προχωράει, θα είναι εσαεί δήμαρχος.

Τώρα πήρε απόφαση, εκτός των άλλων, σκουπίδια κ.λπ., να φύγει το γήπεδο και αυτό είναι πολύ καλό, να αναπνεύσει το Γύθειο και θα γίνει παραλία έως τη Σελίνιτσα, εάν φτιάξει και το βιολογικό θα του κάνουν άγαλμα.

Τι λέει για τη σημερινή κατάσταση;

Εγώ είμαι αισιόδοξος, θα μπει μια τάξη στην Ελλάδα. Π.χ. εκτός από τους πολιτικούς και τις δολοπλοκίες, τις μίζες κ.λπ. Και εγώ έκλεβα γιατί δεν έδινα αποδείξεις στην ταβέρνα. Το ίδιο και ο δημόσιος υπάλληλος που πήγαινε το πρωϊ στη δουλειά του και έφευγε πριν το 8ωρο. Επίσης και από τη μεγάλη διαφορόα μισθών εργατών και δημοσίων υπαλλήλων, για μένα, για τη σημερινή κατάσταση κυρίως, φταίχτης είναι το Δημόσιο που τα παίρνανε και εκβιάζανε.

Εσύ πιστεύεις μπάρμπα Σπύρο ότι θα φτιαχτεί το κράτος;

Σίγουρα, κάποιος θα βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο, γιατί υπήρχαν μεγάλες αδικίες, το δημόσιο ζει σε βάρος όλων των άλλων.

Εγώ είμαι σίγουρος, να μην πω 100%, 90%, ότι θα φτιαχτεί η κατάσταση.

O μπάρμπα Σπύρος, ξεπερνάει τα 85 του χρόνια με αριστοφανικό χιούμορ στις πράξεις του, στις σχέσεις του και σε όλη του τη ζωή. Είναι πηγή σοφίας και αισιοδοξίας. Του ευχόμαστε να ξεπεράσει τα 100, να συνεχίασει να μας διδάσκει.

Η ταβέρνα του Σπύρου στο γήπεδο

Για φτωχούς και δημόσιους υπαλλήλους

Ρωτάμε το μπάρμπα Σπύρο πώς κατόρθωσε να έχει τόση πελατεία με τις πιο μικρές τιμές και πολύ φαγητό. Μας λέει: Είχα το μαγαζί 35 χρόνια, εμένα πρώτα απ’ όλα όποια δουλειά κάνω πρέπει να μου αρέσει και αγαπάω πραγματικά τους ανθρώπους. Έτσι τώρα με το εστιατόριο έπρεπε να χορτάσω τον πελάτη με αρκετό φαϊ και να μην τον εκμεταλλευτώ. Έπαιρνα, λοιπόν, παραπάνω σε αυτούς που είχαν λεφτά και λιγότερα απ’ αυτούς που δεν είχαν. Βέβαια, οι τιμές ήταν μικρές που αυτές έφερναν και την πελατεία, γι’ αυτό ήμουν γεμάτος.

Προκειμένου να κάνω τζίρο, π.χ. 100 ευρώ την ημέρα, έκανα 200 ευρώ κάθε μέρα με τις χαμηλές τιμές και κέρδιζα. Π.χ. 80 ευρώ όλες τις ημέρες.

Είναι γνωστό πως στις μεγάλες παρέες καθόριζε το κόστος με το κεφάλι, σε μικρή τιμή, έτρωγες δεν έτρωγες και κέρδιζε όχι μόνο χρήματα αλλά περισσότερο τις καρδιές των πελατών. Πολλά είναι τα γραφικά και έξυπνα περιστατικά που δημιούργησε ο σπιρτώδης, αεικίνητος με το καλαμπούρι του μπάρμπα Σπύρος.

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.