Mυστικά Κέντρα και Λέσχες, που αθέατες από τα σκοτεινά, ορίζουν τις τύχες αυτού του κόσμου...

Ανεργία και οργανωμένο αδιέξοδο
 
Του συγγραφέα:
 Παναγιώτη  Γουλιέλμου
από τη Λάγια της Μάνης
Για το manivoice.gr
 
 
Όλοι γνωρίζουν και καταλαβαίνουν ότι η ανεργία αποτελεί κοινωνική πληγή, η οποία αυξάνει την εγκληματικότητα, τις κοινωνικές ανισότητες, την κοινωνική υποβάθμιση και μειώνει την κοινωνική συνοχή... Θα ήταν λοιπόν, αναμενόμενο, ότι κάθε συντεταγμένη Πολιτεία θα επεδίωκε την εξάλειψή της.
Όπως είναι γνωστό, στη χώρα μας η ανεργία τελευταία συνεχώς μεγαλώνει και έφτασε κάποιοι να την υπολογίζουν, τώρα πια, στο 1,5 εκατομμύριο άτομα σε σύνολο 10 εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών...
Παραθέτουμε πίνακα για την βαθμιαία μείωση των ωρών εβδομαδιαίας απασχόλησης στην Ευρώπη, που εκτείνεται χρονικά σε βάθος ενός αιώνος:
 
1850: 84 ώρες 1910 60 ώρες
1870: 78 ώρες 1930 58 ώρες
1890: 69 ώρες 1950 48 ώρες
 
Όπως βλέπουμε στον παραπάνω πίνακα, οι ώρες εβδομαδιαίας απασχόλησης μειώνονταν συνεχώς και, στο διάστημα ενός αιώνος μειώθηκαν κατά 36 ώρες ή κατά 3,6 ώρες κατά μέσο όρο σε κάθε δεκαετία.
Στα 1990, η μέση διάρκεια εβδομαδιαίας απασχόλησης στην Ευρώπη, είχε περιοριστεί στις 40,5 ώρες, δηλαδή κατά 7,5 μόνο ώρες, παρ’ ότι είχαν παρέλθει 4 δεκαετίες κατά τις οποίες η παραγωγικότητα αυξανόταν με πιο γρήγορα βήματα από αυτήν του αιώνα 1850-1950.
Ανά 10ετία στα 1930-90, η μείωση ήταν μόνο 1,87 ώρες, αντί 3,60 ώρες σ’ όλες τις 10ετίες του παραπάνω Αιώνα.
Αυτά τα αριθμητικά δεδομένα, είχαν κατατεθεί σε υψηλού επιπέδου Συμβουλευτικό Σώμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο οποίο συμμετείχα, χωρίς να γίνει καμμιά αξιοποίησή τους ως σήμερα, και, αντίθετα, τηρείται “σιγή ιχθύος” στο τόσο σοβαρό ζήτημα της αναγκαίας χρονικής διάρκειας στην εργασία!...
Απ’ ό,τι συνάγεται από τα παραπάνω, η μεν Ε.Ε. ενδιαφέρεται περισσότερο για τα μεγάλα οργανωμένα συμφέροντα και λιγότερο για τους πολίτες, τα δε Συνδικάτα δεν διαθέτουν τα θεωρητικά “φόντα” ώστε να προστατεύσουν τους εργαζόμενους...
Με την αναγκαία μείωση των ωρών εργασίας, γεγονός ταυτόσημο με αύξηση της απασχόλησης, όλα τα δεινά που προκύπτουν απ’ την ανεργία θα εξαλείφονταν και οι δυτικές κοινωνίες θα μπορούσαν να διάγουν βίον υγιή και άνετο, πράγμα το οποίο δεν φαίνεται να ανέχονται κάποια μυστικά Κέντρα και Λέσχες, που αθέατες από τα σκοτεινά, ορίζουν τις τύχες αυτού του κόσμου...
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.